RSS  

حلول ماه مبارک رمضان مبارک باذ

ربنا و مناجات در زمان افطار در سال 1359 توسط محمدرضا شجریان اجرا شده و این اجرا یه اجرای تمرینی بوده که در دستگاه مثنوی افشاری اجرا شده است.

واین شعر شاطر عباس صبوحی

 روزه دارم من و افطارم از آن لعل لب است
   آري افطار رطب در رمضان مستحب است

  روزِ ماه رمضان زلف ميفشان كه فقيه
  بخورد روزه خود را به گمانش كه شب است

  زير لب وقت نوشتن همه جا نقطه نهند
  اين عجب نقطه خال تو به بالاي لب است

  يا رب اين نقطه لب را كه به بالا بنهاد
  نقطه هر جا غلط افتاد مكيدن ادب است

 شحنه اندر عقب است و من از آن مي ترسم
   كه لب لعل تو آلوده به ماء العنب است

عباس صبوحى (شاطر عباس):

فرزند محمد على در تاريخ 1275 شمسى در قم متولد شده و در تهران به شغل خبازى اشتغال داشته است، صبوحى شاعرى است لطيفه پرداز و خوش قريحه كه طبع روانش پرده بر روى «بيسوادى» او كشيده است، اين كه كلمه «بيسواد» را دربارهاش استعمال مىكنيم از اين جهت است، كه او شاعرى را ازكسى نياموخته و به مكتب نرفته و استادى نديده است، و بنا بر اشتهار، خواندن و نوشتن نيز نمىدانسته، اگر اين معنى صحيح باشد و باور كنيم كه سواد نداشته و خواندن و نوشتن نياموخته باشد بايد اعتراف كرد كه قريحه او چنان عالى و سرشار بوده كه اين نقص را جبران كرده است، ولى از نظر دور نبايد داشت، كه علاقهاش به شعر و شاعرى او را به شنيدن و حفظ اشعار و غزليات شعراى پيشين وا داشته و همين امر يك مبدء عالى و سرچشمهالهامى براى شاعرى او قرار گرفته است، معروف است كه وقت نان پختن نويسندهاى را كنار خود مىنشانده و در ضمن كار شعر مىسروده و نويسنده معهود يادداشت مىكرده. مردان معمّر تهران او را به خاطر دارند و شيوه كار او را نقل مىكنند. وفات او در سال 1315 شمسى بوده است